به نقشه های گوشی خود چندان هم اعتماد نکنید!

امروز قرار بود بعد مدت ها با رفقای گروه ورکش  در برنامه کوهنوردی همنوردی کنیم اما متاسفانه مسئول امور اداری گروه فراموش کرده بود کارت بیمه ورزشی منو تمدید کنه طبق قانون گروه حق نداشتم فعلا تو هیچ برنامه ایی شرکت کنم و این مساله رو دقیقا شب قبل برنامه از طریق سرپرست برنامه متوجه شدم!

اما از اونجا که دوز طبیعت خونم پایین اومده دست اهل بیت رو گرفتیم و زدیم به جاده!

گفتیم کجا بریم کجا نریم که تصمیم گرفتیم یه نگاهی به نقشه گوشی بندازیم تا یه جا اطراف تهران بریم که هم اب داشته باشه هم هوا هم دار و درخت و جنگل!

شمال شرق تهران نقطه ی خوبی بود برای انتخاب مقصد، برای همین از اتوبان بابایی به سمت جاده دماوند رفتیم تا طبق نقشه به باغ بهشتی که از عکس های هواییه منطقه جاجرود و سد لتیان دیده بودم سفر کنیم

اما به محض اینکه به جاجرود رسیدیم جز کوچه های بن بست و باغ و ویلای شخصی چیزی ندیدم!!

نه ابی نه درختی نه جنگلی !تا چشم کار میکرد خونه های ویلایی!

تمام حریم رودخونه شخصی شده بود و هیچ مسیری منتهی به رودخونه نمیشد!

جز نقشه های هوایی خبری از طبیعت زیبای جاجرود نبود !

جلوتر که رفتیم رسیدیم به سد لتیان !

که اونجا هم به نوعی شخصی سازی شده بود ! حاشیه سر سبز سد ،حصار کشی شده بود و فقط مخصوص کارکنان سازمان اب شده بود !

خلاصه دست از پا دراز تر تصمیم گرفتیم برگردیم داخل شهر و از همون پارک جتگلی لویزان لذت ببریم!

چون با خانواده بودم بیشتر ازین نمیشد ماجراجویی کرد و به روستاهای اطراف رفت بدون اطلاع قبلی و صرفا بنا به اعتماد نقشه های گوگلی دل رو زد به جاده!

ولی سوای عبرت گرفتن ازینکه نشناخته جایی نرم !

به این نتیجه رسیدم انحصار طلبی انسان به هیچ نقطه ایی از طبیعت محصور نمیشه و میرسه روزی که فرزندان ما از طبیعت چیزی جز فضای سبز شهری چیزی ندونن!

 و باید مراقب مناطق ازاد طبیعی باشیم تا دست هیچ سواستفاده گری نیفته!

/ 1 نظر / 22 بازدید
m

زندگی در دشت هایی است که مرا شوق آواز می دهد... زندگی در دست هایی است که مرا، شوق پرواز می دهد...